Kalendarium

Konflikt z Władysławem Opolczykiem


1391

 

Miały miejsce wyprawy na posiadłości Władysława Opolczyka. Władysław Opolczyk zastawił Krzyżakom zamek w Złotoryi.

 

Władysław Opolczyk (zm. 1401), książę opolski od roku 1356. Był palatynem węgierskim w latach 1367-1372 i zaufanym człowiekiem domu Andegawenów. Z ramienia Ludwika Węgierskiego był namiestnikiem Rusi Halickiej w latach 1372-1378. Za panowania Ludwika Węgierskiego, przez krótki okres czasu sprawował  rządy namiestnicze w Koronie. Prawem lennym otrzymał wówczas liczne posiadłości w Polsce. Po śmierci Ludwika Węgierskiego, podczas bezkrólewia popierał kandydaturę Marii i jej męża Zygmunta Luksemburskiego do tronu Polski. Był ojcem chrzestnym Władysława Jagiełły. W późniejszym okresie podważał prawa Polski do Rusi Halickiej i wraz z Luksemburgami snuł plany rozbioru Polski. W maju 1391 r. doszło do konfliktu Władysława Opolczyka z królem Polski Władysławem. Władysław zastawił wówczas Krzyżakom zamek w Złotoryi.  

 

1392

 

Władysław Opolczyk zastawił Krzyżakom ziemię dobrzyńską i Kujawy za 72 900 zł węgierskich.

 

Sprzedając swoje prawa do ziemi dobrzyńskiej Krzyżakom, Władysław Opolczyk próbował jednocześnie zachęcić wielkiego mistrza krzyżackiego do planu rozbioru Polski pomiędzy Zakon, Węgry i Czechy. Wobec nieprzygotowania Krzyżaków do konfliktu, plan Opolczyka nie został zrealizowany. Zdając sobie sprawę z niebezpieczeństwa, jakie niosło za sobą posiadanie przez Opolczyka dzierżaw na granicy z Krzyżakami, Władysław Jagiełło wydał rozkaz pozbawienia go lenn na terytorium Korony. Władysław Opolczyk skapitulował wobec potęgi Jagiellona i w 1392 r. przekazał sporne terytoria Polsce. Pozostawił jedynie zamek w Bolesławcu, który do końca życia Władysława Opolczyka dochował mu wierności. Dopiero po śmierci Opolczyka zamek poddał się Jagielle. 

 

 

1396

 

Miały miejsce polskie wyprawy przeciw Władysławowi Opolczykowi.

 

Po śmierci Kazimierza Jagiellończyka Jagiellonowie panowali na  następujących tronach. Jan Olbracht w Polsce, Aleksander na Litwie, Władysław na Węgrzech i w Czechach. Państwa te jednak nie prowadziły wspólnej polityki. Polityka dynastyczna Jagiellonów zatem nie przynosiła Koronie żadnych wymiernych korzyści.

 

 

1401

 

W Opolu umarł książę Władysław Opolczyk.

 

Podczas zjazdu cesarz zaoferował swoje pośrednictwo w zawarciu pokoju polsko – moskiewskiego. W zamian Jagiellonowie byli stroną pośredniczącą między cesarzem a jego wrogami. Wszystko to służyło jednemu celowi. Stworzeniu ligi państw chrześcijańskich przeciw Turcji. Najistotniejsze jednak znaczenie miały na zjeździe umowy matrymonialne. Przewidywały one przekazanie tronu w ręce Habsburgów w razie wygaśnięcia czesko – węgierskiej linii Jagiellonów. Miało to nastąpić na mocy podwójnego małżeństwa dzieci Władysława. Ludwik, syn Władysława miał poślubić Marię wnuczkę cesarza Maksymiliana II, natomiast córka Władysława, Anna miała zostać wydana za wnuka cesarskiego Ferdynanda. W zamian Habsburgowie rezygnowali z popierania państwa moskiewskiego i udzielania wsparcia Zakonowi krzyżackiemu.