Kulturkampf


Kulturkampf - Wikipedia

 

1865, 25 listopada

Zarządzenie władz pruskich nakazujące nauczycielom i duchowieństwu Prus Zachodnich nauczanie w języku niemieckim.

 

1871, 23 listopada

Początek Kulturkampfu w Rzeszy Niemieckiej. Na ziemiach polskich pod zaborem pruskim oznaczał on walkę z Kościołem katolickim utożsamianym narodowo z polskością.

 

1873, 11 - 14 maja

Sejm pruski uchwalił tzw. prawa majowe. Pozwalały one na objęcie urzędów kościelnych tylko tym duchownym, którzy posiadali świadectwo dojrzałości niemieckiego gimnazjum i odbyli studia na jednym z niemieckich uniwersytetów.

 

1874, 3 lutego

Władze pruskie aresztowały arcybiskupa gnieźnieńskiego Mieczysława Ledochówskiego, sprzeciwiającego się polityce Kulturkampfu. Skazano go na 2 lata więzienia, a następnie banicję.

 

1887, 7 września

W Wielkopolsce całkowicie zniesiono naukę języka polskiego w szkołach ludowych. Zaoszczędzone w ten sposób godziny przeznaczono na naukę języka niemieckiego.

 

1887, 15 listopada

W Poznaniu zorganizowano wielki wiec protestacyjny przeciwko usunięciu języka polskiego ze szkół.

 

1894, 3 listopada

W Poznaniu odbyło się zebranie założycielskie Towarzystwa Popierania Niemczyzny w Marchii Wschodniej, potocznie zwanego Hakatą od nazwisk 3 jego głównych działaczy: Friedricha von Hansemanna, Hermanna Kennemanna i Heinricha von Tiedemanna.

 

1901, 1 kwietnia

We Wrześni, miasteczku w Wielkopolsce, odbył się strajk szkolny dzieci przeciw obowiązkowi nauki religii w języku niemieckim.

 

1901, 1 czerwca

W Poznaniu odbył się wiec tzw. gimnazjalny.

 

1906, 8 października

Abp poznański Florian Stablewski, prymas Polski, ogłosił list pasterski zalecający księżom i rodzicom domową i kościelną naukę religii.