Nieudane próby przyłączenia Śląska


1331

A2045005 

Król czeski Jan Luksemburski wymusił na księciu ścinawskim sprzedaż odziedziczonego przez tego ostatniego księstwa głogowskiego. W ten sposób księstwo głogowskie jako pierwsze księstwo śląskie weszło bezpośrednio w skład Korony Czeskiej.

 

 

1335

A2045010 

24 sierpnia na zjeździe wysłanników Kazimierza Wielkiego z Karolem Robertem węgierskim, Janem czeskim i Karolem luksemburskim w Trenczynie ułożona została umowa między Czechami a Polską. Na mocy tego postanowienia z Trenczyna, Czesi zrzekli się swoich pretensji do Polski, Polska natomiast zrzekła się swoich praw do zwierzchnictwa nad Śląskiem  i częścią Mazowsza. Ponadto Kazimierz Wielki miał wypłacić Czechom sumę 30 000 grzywien.

 

 

1335

A2045015 

Odbył się Zjazd w Wyszehradzie. Był to zjazd władców Węgier, Czech i Polski.  Na zjeździe tym, który odbył się jesienią, poruszona została między innymi sprawa Śląska. W zamian za zrzeczenie się praw do korony polskiej przez Jana Luksemburskiego, Kazimierz Wielki zobowiązał się wypłacić sumę dwudziestu tysięcy kop groszy praskich. Była to duża kwota na ówczesne czasy, dlatego też Kazimierz Wielki miał trudności z jej zgromadzeniem. Do tej pory wśród historyków panował osąd, ze jakoby w 1335 r. Kazimierz Wielki uznał zwierzchnictwo czeskie nad księstwami śląskimi. Pogląd ten jest kwestionowany przez wielu badaczy. Podkreślany jest jednocześnie fakt, iż Kazimierz Wielki w późniejszym okresie swoich rządów podejmował działania mające na celu odzyskanie Śląska . W 1343 r. Kazimierz jako sojusznik władcy Czech, zaangażował się w wojnę między Janem Luksemburskim i księciem żagański, Zdobył i przyłączył wówczas do Korony miasto Wschowę. 

 

 

1336

A2045020 

Księstwo ziębickie na Śląsku stało się lennem czeskim w wyniku wyprawy zbrojnej Karola Luksemburskiego.

 

 

1338

A2045025 

II Zjazd w Wyszehradzie. Kazimierz Wielki zrzekł się Śląska na rzecz Czechów. Ustalony został również układ sukcesyjny, na wypadek bezpotomnej śmierci Kazimierza Wielkiego. W zamian za zrzeczenie się przez Kazimierza Wielkiego Śląska na rzecz korony czeskiej, król węgierski ułatwił polskiemu władcy zawarcie układu z księciem halicko - włodzimierskim.

 

1339

 A2045030

Kazimierz Wielki zrzeka się księstw śląskich wymienionych w uzgodnieniach trenczyńskich na rzecz Jana Luksemburskiego. Uczynił to wskutek nacisków węgierskich, jak i zabiegów samych czeskich księstw śląskich. Zrzeczenie Kazimierza Wielkiego nie objęło tych księstw śląskich, które po Trenczynie uznały zwierzchność czeską. 

 

 

1341

A2045035 

Książę legnicko – brzeski Bolesław III Hojny, który był wcześniej księciem wrocławskim, zastawił Kazimierzowi Wielkiemu miasta śląskie. Były to następujące miasta: namysłów, Kluczbork, Byczyna i Wołczyn.

 

 

1346

A2045040 

Król świdnicki Bolko przejmuje władzę w księstwie jaworskim. W ten sposób utworzone zostało jedyne śląskie państewko niezależne od Czech.

 

 

1348

 A2045045

W 1348 r. podpisany został pokój w Namysłowie między Koroną a stroną czeską. Pokój ten uznawał faktyczną władzę czeską na terenie Śląsk. Inkorpracji Śląska i Łużyc do Korony Czeskiej dokonał Karol IV, syn i następca zmarłego w 1346 r. Jana Luksemburskiego. 

 

 

1345-1348

A2045050 

W latach 1345-1348  Kazimierz Wielki prowadził wojnę o Śląsk z Luksemburgami. Król czeski najechał wówczas Królestwo Polskie, oblegał Kraków, jednakże został odparty. Pokój w Namysłowie oznaczał uznanie władzy czeskiej na Śląsku.

 

 

1355

A2045055 

W roku podpisania traktatu sukcesyjnego w Budzie, Karol IV Luksemburski, król czeski, potwierdził akt wcielenia księstw śląskich do Korony.

 

 

1356

A2045060 

1 maja 1356 r. miał miejsce zjazd w Pradze. Na zjeździe tym Kazimierz wielki zrzekł się praw do księstwa świdnickiego i zastawionych mu miast: Kluczborka i Byczyny, król czeski natomiast Karol IV zrzekł się zwierzchnictwa lennego nad Mazowszem płockim.

 

 

1364

A2045065 

Król Polski – Kazimierz Wielki w suplice skierowanej do Papieża prosi o unieważnienie zrzeczeń terytorialnych zawartych na szkodę Królestwa Polskiego. Można sądzić, iż był to zamysł królewski odzyskania takich ziem, jak: Śląsk i Pomorze.

 

1368

A2045070

Jedynym, ostatnim księciem piastowskim na Śląsku, który zachował niezależność od korony śląskiej, był książę świdnicki Bolko. Jednakże w 1368 r. książę ten zmarł bezpotomnie, a księstwo świdnickie przeszło na własność króla czeskiego – Karola Luksemburskiego – następcy Jana.