Przyłączenie Rusi Halickiej


1338

A2035005 

Odbył się II Zjazd w Wyszehradzie. Podczas tego zjazdu Kazimierz Wielki zrzekł się Śląska na rzecz korony czeskiej. W zamian za to król węgierski  ułatwił polskiemu władcy zawarcie układu z obecnym na zjeździe, księciem halicko – włodzimierskim Jerzym II . Układ ten dotyczył sukcesji  na Rusi, w wypadku bezpotomnej śmierci  Jerzego. 

 

1340

A2035010 

W 1340 r. zmarł książę halicko - włodzimierski Jerzy II. Nie pozostawił o sobie męskiego potomka. Wobec powyższego, zgodnie z postanowieniami umowy wyszehradzkiej z 1338 r., Ruś miała zostać przejęta przez Kazimierza Wielkiego. W tym celu Kazimierz zorganizował dwie wyprawy na Ruś. Pierwsza wyprawa, dość chaotyczna i nieprzygotowana miała miejsce w 1340 r. Dość pośpieszne działania Kazimierza Wielkiego w kwestii Rusi, spowodowane były tym, iż ziemie te były również obiektem zainteresowania litewskiego. W wyniku walk z 1340 r. Kazimierz objął Ruś halicką, natomiast część włodzimierska z Łuckiem, Chełmem i Bełzem, znalazła się pod władzą Litwinów. Przeciw panowaniu Kazimierza Wielkiego na Rusi występowała część miejscowych bojarów oraz Tatarzy i Litwini, którzy również rościli sobie pretensje do księstwa.

 

1349

 A2035015

W roku tym miała miejsce ponowna wyprawa Kazimierza Wielkiego na Ruś. Zakończyła się ona zajęciem Halicza, Lwowa, Chełma, Brześcia i Włodzimierza. W rekach księcia litewskiego Lubarta pozostał Łuck.

 

 

1350

A2035020 

W 1350 r. miały miejsce kolejne interwencje Kazimierza Wielkiego na Rusi Halicko – Włodzimierskiej. Interwencje te wspomagane były przez posiłki węgierskie. Większa część kraju pozostała przy Polsce. Ludwik Węgierski zrzekł się na rzecz kazimierza Wielkiego swych praw do Rusi. W razie bezpotomnej śmierci władcy polskiego miała ona pozostać przy Koronie Polskiej. Korona miała wejść w unię personalną z węgrami. W sytuacji, gdyby Kazimierz Wielki doczekał się potomka męskiego, Węgrzy zastrzegli sobie prawo do wykupu Rusi za 100 tys. florenów.

W drugim etapie walk o Ruś, na scenę polityczną wkroczyły Węgry. Korona węgierska miała zarówno wspólne, jak i zbieżne interesy z Polska, jeżeli chodzi o Ruś. Początkowe sukcesy Kazimierza Wielkiego na Rusi zaniepokoiły stronę węgierską. Król Węgier, następca Karola Roberta – Ludwik doprowadził do odnowienia umowy węgiersko - polskiej w sprawie Rusi. W dokumencie z 1350 r. król Ludwik, stwierdził, iż Ruś w we wcześniejszych czasach przeszła na królów węgierskich, którzy maja prawo dziedziczne do tych ziem. Uważał tym samym, iż Polska może rościć sobie pretensje do Rusi tylko w wypadku, gdy tron Polski przejdzie na węgierskich Andegawenów. W przeciwnym razie, Węgry miały prawo wykupić Ruś od Polski.

 

1350

A2035025 

Miały miejsce zmagania polsko – litewskie na Rusi. Litwini odzyskali cały Wołyń (Ruś Włodzimierską).

 

1351

A2035030 

W 1351 r. zorganizowano wspólną polsko – węgierską wyprawę na Ruś. Podczas tej wyprawy Kazimierz Wielki poważnie zachorował.

 

1352

A2035035 

 W 1352 r. nastąpił rozejm Kazimierza Wielkiego z Litwą. Na jego mocy Ruś włodzimierska z grodami: łuckim, bełskim, chełmskim nadal pozostawała przy Litwie.

 

1353-1356

 A2035040

Nastąpił trzeci okres walk o Ruś. Kazimierz Wielki zdobył Włodzimierz. Większa część Rusi włodzimierskiej została włączona do Korony.

Efektem wyprawy Kazimierza Wielkiego na Ruś w 1355 r., było najprawdopodobniej zdobycie Włodzimierza. W roku następnym zawarty został układ polsko – litewski. Polepszyły się wówczas stosunki z Litwą. Dowodem na to było małżeństwo ulubionego wnuka Kazimierza Wielkiego Kaźka słupskiego z córką Olgierda. Ostateczny pokój z Litwą podpisany został w 1366r. Dotyczył on podziału Rusi włodzimierskiej. Ma mocy układu pokojowego, mniejszą część ziemi włodzimierskiej z Łuckiem otrzymał książę litewski Lubart. Większa część ziemi włodzimierskiej weszła w posiadanie Kazimierza Wielkiego. W 1367 r. utworzono arcybiskupstwo halickie z biskupstwem chełmskim, włodzimierskim i lwowskim.