Relacje z Kościołem


1334

A2015005 

W 1334 r. miał miejsce konflikt Kazimierza Wielkiego z biskupem krakowskim. Konflikt Kazimierza Wielkiego w  1334 r. z biskupem krakowskim Janem Grotem dotyczył polityki ustępstw króla wobec Krzyżaków. Jednocześnie sprawą sporną pozostawało obciążenie finansowe biskupstwa krakowskiego na rzecz państwa. Król W rezultacie biskup rzucił klątwę na króla oraz nałożył interdykt na diecezję. W odpowiedzi na to Kazimierz Wielki zwrócił się do papieża ze skargą na biskupa. Król oskarżył biskupa o zdradę tajemnic stanu, nawoływanie do buntu i nadużycia w nadawaniu beneficjów kościelnych. Sytuacja była na tyle napięta, że gdy w 1338 ekskomunikowany król wszedł do katedry wawelskiej, biskup przerwał nabożeństwo. Król pogodził się z biskupem krakowskim dopiero w 1343 r.

  

1342

A2015010

 Po śmierci Janisława arcybiskupem gnieźnieńskim został Jarosław Bogoria ze Skotnik. Arcybiskup jeszcze w tym samym roku rozpoczął budowę nowej gotyckiej katedry gnieźnieńskiej.

  

1360

A2015015 

Karol IV przyrzekł polskiemu królowi, iż nie będzie podejmować starań o zmianę przynależności metropolitalnej biskupstwa wrocławskiego. Śląsk w ramach państwa czeskiego pozostawał zatem w kościelnym związku z Polską (z metropolią gnieźnieńską).

 

 

1367

A2015020

 

W 1367 r. została utworzona nowa metropolia Kościoła łacińskiego w Haliczu. Plany Kazimierza Wielkiego względem zorganizowania kościoła katolickiego na Rusi nie zostały w pełni zrealizowane. Papiestwo było niechętne wszelkim zmianom granic metropolii, a nowe biskupstwa podporządkowywały sobie. Biskupstwo lubuskie, które było sufraganią Gniezna, w sprawach ruskich podlegało bezpośrednio papieżowi. Wobec powyższego w 1367 r. została utworzona w Haliczu nowa metropolia Kościoła łacińskiego. Jej sufraganie nie zostały wówczas ustalone. Najprawdopodobniej rok później doszło do porozumienia między Kazimierzem Wielkim a biskupem lubuskim odnośnie wspólnej polityki ruskiej w nowo powstałej sytuacji.

 

 

1371

A2015025

 

W roku tym nastąpiło odnowienie metropolii na Rusi – metropolii halickiej. Kazimierzowi Wielki podczas swojego panowania dążył do odbudowania metropolii kościelnej na Rusi. Metropolia ta przestała istnieć w 1347 r. Królowi polskiemu zależało, aby odnowiona organizacja kościelna na Rusi była niezależna od sąsiadów, ale jednocześnie sprzyjała interesom polskim. W tym celu Kazimierz Wielki wystosował list do patriarchy konstantynopolitańskiego Filoteja o zatwierdzenie Antoniego na stanowisku metropolity halickiego. Ton listu był dość surowy, król groził nawet przechrzczeniem Rusinów na katolicyzm. Ostatecznie metropolia halicka została odbudowana w 1371 r., wkrótce po śmierci króla.